W październiku 2001 roku Dyrekcja III Liceum im. Mikołaja Kopernika w Olsztynie podpisała umowę o współpracy z wileńską Szkoła Średnią im. Władysława Syrokomli.

Do pierwszej wizyty naszych kolegów z Wilna przygotowywaliśmy się kilka miesięcy, zaplanowaliśmy ją na kwiecień 2002 roku. Już w listopadzie, po wymianie adresów, rozpoczęła się korespondencja - listy, poczta elektroniczna, życzenia świąteczne, zdjęcia...

Chociaż wiedzieliśmy o sobie sporo, z tremą czekaliśmy na przyjazd gości. 22 kwietnia, około godziny piętnastej, przywitaliśmy ich przed budynkiem szkoły. Okazało się, że nasze zdenerwowanie nie było potrzebne - po kilkunastu minutach czuliśmy się z nowymi kolegami tak, jakbyśmy się znali od dawna. Zależało nam na tym, aby w Olsztynie, w olsztyńskich rodzinach, czuli się dobrze, poznali naszych rodziców i znajomych. Sześć dni - od 22 do 27 kwietnia to zbyt krótko - tyle chcieli zobaczyć i tyle chcieliśmy im pokazać....

Rozpoczęliśmy od spotkania z dyrekcją i gronem pedagogicznym III LO, potem zwiedzanie budynku, sal lekcyjnych, krótka pogadanka na temat historii szkoły, film o Olsztynie. Kolejne dni to spacery po mieście [zwiedzanie Starówki, zamku, katedry, wejście na wieżę astronomiczną - skąd oglądaliśmy panoramę stolicy Warmii i Mazur]. Zaprosiliśmy naszych gości do teatru olsztyńskiego na „Zemstę" Al. Fredry. Kilka godzin byliśmy wraz z nimi bardzo serdecznie przyjmowani w Pałacu Młodzieży - tu mogli zapoznać się z działalnością kilkunastu pracowni artystycznych .

Program pobytu wileńskich kolegów w Polsce był bardzo bogaty - pojechaliśmy z nimi do Torunia, Malborka, Grunwaldu, Olsztynka.

Popołudnia i wieczory spędzali w naszych domach na pogawędkach przy obiedzie, kolacji -w serdecznej, rodzinnej atmosferze....były też dyskoteki, ogniska, w gronie młodych ludzi, wspólne zakupy.

26 kwietnia , zgodnie z tradycją III LO, obchodziliśmy uroczystość „Ostatniego dzwonka" -tym razem przeżywaliśmy ją wspólnie z naszymi nowymi przyjaciółmi. Był to przedostatni dzień ich pobytu w Olsztynie - pożegnalny wieczór spędziliśmy przy ognisku nad jeziorem, na przystani klubu Mors Sport.

I już? tak szybko? - dzień odjazdu ? Autokar przygotowany do podróży, a my? Nie możemy się rozstać -jeszcze wiele serdecznych słów, upominki, zapewnienia i ...łzy.

Do zobaczenia we wrześniu w Wilnie!